Dlaczego należy systematycznie badać wzrok?

Człowiek, jak wszystko na Ziemi, narażony jest na wady i uszkodzenia. Niektóre z nich są wrodzone, inne powstają na skutek negatywnego wpływu czynników zewnętrznych. Jednym z najbardziej narażonych narządów w ciele człowieka są oczy. Bardzo często widzi się ludzi noszących okulary. Jednym z głównych czynników problemów z narządem wzroku jest długotrwały i regularny kontakt z komputerem. Niestety z wielu powodów, na przykład zawodowych, nieuniknione jest ograniczenie lub rezygnacja z niego. Powstają przez to wady, które na szczęście można korygować, jednakże potrzebne jest skierowanie się do okulisty i wykonanie badań wzroku.

Badanie w celu doboru korekcji wzroku

Zazwyczaj do wykonania badania wzroku należy zwrócić się do okulisty, jednakże podstawowe badanie można zrobić także w salonie optycznym. Na samym początku z badanym przeprowadza się wywiad. Dlaczego zdecydował się przyjść, jakie ma objawy, wcześniejsze choroby, urazy lub operacje oczu. Lekarz może zapytać też o wadę wzroku, jak dotychczas była korygowana, czy pacjent woli nosić okulary czy soczewki. Przy kolejnych wizytach większość takich informacji, łącznie z dotychczasową wadą i parametrami szkieł korygujących jest już zanotowana. Ponadto bardzo ważne jest też podanie informacji o możliwych predyspozycjach genetycznych dotyczących chorób oczu takich jak zaćma i/lub jaskra.

Najczęściej wykonywane badania

Podczas wizyty u okulisty, najczęściej wykonuje się 2 rodzaje badań. Pierwsza z nich polega na badaniu wad refrakcji. Wykorzystuje się w niej metodę subiektywną i obiektywną.

Metoda subiektywna

Nosi także miano metody Dondersa. Używana jest zwykle do określenia w jakim stopniu człowiek jest krótkowzroczny/dalekowzroczny. W przypadku krótkowzroczności, pacjentowi zakłada się soczewki z daną mocą poczynając od najsłabszej do najmocniejszej. Soczewka o najmniejszych dioptriach, przy której widzi się już prawidłowo wskazuje na wadę. Odwrotna sytuacja jest przy dalekowzroczności. Tutaj począwszy od mocnych szkieł przykłada się coraz słabsze do momentu uzyskania ostrego widzenia.
Przebieg badania może być zakłócony przez akomodację, czyli skurcz mięśni wewnątrzgałkowych. Mówiąc prościej, powstaje tymczasowa krótkowzroczność przez co wynik badań mógłby być zupełnie inny niż w rzeczywistości. Z tego względu używanie metody subiektywnej jest nieskuteczne u ludzi, u których występuje owa akomodacja i/lub astygmatyzm.

Metoda obiektywna

Nazywana inaczej retinoskopią lub skiaskopią. Konieczne w niej jest zniwelowanie akomodacji poprzez zakroplenie oczu kroplami z atropiną lub tropikamidą. W tej metodzie używa się odbijającego się światła pod różnymi kątami przez dno oka w zależności od wady wzroku. Przy tym zjawisku pojawia się tak zwany cień źrenicy oraz odblask. Jeśli obydwa zgodnie biegną, stwierdza się nadwzroczność. Natomiast jeśli poruszają się w odwrotnych kierunkach, mamy krótkowzroczność. W momencie nie występowania żadnego poruszenia cienia źrenicy jest krótkowzroczność wynosząca -1D.
Linijkę do skiaskopii stosuje się w celu dokładnego określenia miary wady. W tej linijce, która kształtem przypomina bardzo rozbudowane okulary znajdują się soczewki, które po kolei się zmienia aż pacjent będzie widział wyraźne. Astygmatyzm zaś badany jest poprzez oftalmometrz Javala, który określa promień krzywizny rogówki.
Refraktometria automatyczna czyli komputerowe badanie wzroku łączy powyższe dwie metody.

Lampa szczelinowa

To badanie nazywa się również biomikroskopią. Określa ona budowę struktur oka. Światło pochodzące z tego urządzenia ogniskuje się po kolei na powiece, spojówce, twardówce, następnie na rogówce, po której następuje przednia komora wypełniona cieczą wodnistą, aż do tęczówki, soczewki, i na końcu, przedniej części ciała szklistego. Dodając inne soczewki sprawdza się wygląd kąta przesączenia i dno oka. Najczęściej w czasie badania następuje rozszerzanie się źrenicy w wyniku czego pacjent może nie móc skupić wzroku lub mieć światłowstręt. Podczas badania patrzymy daleko przed siebie. Głowę cały czas opiera się na podpórce lampy. Zmiana pozycji głowy jest zabroniona ponieważ powoduje błędne lub dłuższe badanie.

Częstotliwość badania

Badania kontrolne powinny być wykonywane regularnie, ale nie rzadziej niż co 2 lata. W przypadku ryzyka pojawienia się zaćmy lub jaskry oraz u osób chorych na nowotwory, choroby układu nerwowego lub reumatycznej do okulisty należy zgłaszać się znacznie częściej. Również osoby po 40 roku życia powinni pomyśleć nad częstszym badaniem wzroku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *